2

ഹൈക്കു – ഒന്നാം പടി


(I)

Wind in autumn-
A door slides open
And a sharp cry comes through. (Basho)

 
പൊഴിയുന്ന കാലത്തെ കാറ്റിൽ
വഴുതിത്തുറക്കുന്ന വാതിൽ
ഒരു കൂർത്ത രോദനം കേൾക്കാം
കരയുന്നതാരായിരിക്കാം?

(II)

A world of grief and pain
Flowers bloom even then. (Issa)

 
അഴലും നീറ്റവും പടർന്നതെങ്കിലും
ഇവിടെപ്പൂവുകൾ വിടർന്നു വന്നിടും.

(III)

Look at the candle-
What a hungry wind it is…
Hunting in the snow. (Seira)

 
മഞ്ഞിൽ തണുപ്പത്തു വേട്ടയ്ക്കു പോയ് വന്നൊ-
രാർത്തനാം കാറ്റിന്റെയാലിംഗനങ്ങളെ
പേടിച്ചു കുതറുന്ന മെഴുകുതിരിനാളമിവ-
ളെത്തുണയ്ക്കാൻ മാധവം വേഗമെത്തുമോ?

2

പ്രിയം


പ്രിയം മൊഴിഞ്ഞാലും ഒടുങ്ങിടാത്തത്ര
വഴക്കടിച്ചാലും പിരിഞ്ഞിടാത്തത്ര

പുലർച്ചപ്പുൽകലിൽ ഒതുങ്ങിടാത്തത്ര
ഒരുനൂറുമ്മയിൽ മതിവരാത്തത്ര

തൊടലിൽ നോട്ടത്തിൽ വഴിഞ്ഞിടാത്തത്ര
വയസ്സുചെല്ലലിൽ നരച്ചിടാത്തത്ര

കവിതയിൽ പടർന്നൊലിച്ചീടാത്തത്ര
ഒരുവാക്കിൽ പോലും മൊഴിമാറാത്തത്ര.

0

ഭീരുവിന്റെ പ്രേമലേഖനം


ഇവിടെ പ്രശാന്തത നട്ടുച്ചക്കുളം പോലെ,
മൂകയായ്, അന്തിക്കോളിൽ കലക്കം ഭയക്കുന്നു.
വാക്കുകൾ, വാൾ വാക്കുകൾ, പടരും പൊയ് വാക്കുകൾ
നനുത്ത സഹഭാവത്തിൻ നെഞ്ചിലേക്കിറങ്ങുന്നൂ.

പാരിന്റെ ദൂരപ്പുറത്താളുന്ന തീനാളങ്ങൾ
ചോരയിൽ വരച്ചേറും പെരുത്ത പോരാട്ടങ്ങൾ.
ദന്തഗോപുരങ്ങളിൽ, ചുടലച്ചൂടും കാഞ്ഞ്,
ചോരയും വീഞ്ഞും മോന്തി പുളയ്ക്കുമധികാരങ്ങൾ.

ആലംബമില്ലാത്തോരെ, എണ്ണത്തിൽ കുറഞ്ഞോരെ,
ശൂലത്തിലേറ്റിക്കൊല്ലും കാടത്തമെല്ലാടത്തും.
വിപ്ലവം, വെറുപ്പിന്റെ വിപ്ലവമുയിർക്കും പോൽ
അന്ധമാം രോഷത്തിന്റെ ഗർജ്ജനം മുഴങ്ങും പോൽ.

നമ്മുടെയിഷ്ടം, തോഴ, നേരുള്ളൊരീ മാണിക്യം,
നായാട്ടിൽപ്പെടാതിപ്പോളിരുട്ടത്തൊളിപ്പിക്കാം.
എലിമാളങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നിധിയായ് പുലർത്തീടാം,
ഉദയം കാക്കാം, ‘ശാന്തി’ നമുക്കു ജപിച്ചീടാം.

2

പ്രിയാംഗം


നിന്നുടെ പേരോ താളിൽ പലകുറിയെഴുതി നിറച്ചിട്ടൂ
ഒന്നൊന്നായവ കീറിമുറിച്ചൂ താളിനു തീയിട്ടൂ
എന്നിട്ടും തീരുന്നില്ലാ നിന്നോടു വെറുപ്പുള്ളിൽ
നിന്നെക്കണ്ടാൽ ഗാഢം പുൽകിപ്പൊട്ടിക്കരയും ഞാൻ.

4

പ്രണയകം


ചിരകാലം. ഹൃദയത്തിലെ കൊളുത്ത്.
കൂടെ നടക്കുന്നത്
രാത്രികളിലെ ശാന്തത,
ഉയിർക്കൊണ്ട ഒരു കിനാവ്.
നിമിഷങ്ങളെ ഉരുക്കുന്ന
ഒരു മധുരത്തീജ്വാല.
ആത്മാവിനെ കഴുകുവാൻ
പളുങ്ക് കണ്ണീര്.
അനുഗ്രഹം തുന്നിച്ചേർക്കപ്പെട്ട
പരുത്തി ദിവസങ്ങൾ.
രശ്മികൾ, കാഴ്ചകൾ, മഴപ്പച്ചകൾ.
നിനക്ക്. എന്നിൽ നിന്ന്.
സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു കസവുതുണി.

8

നമോന്മത്തം


അമ്പലമുറ്റത്താൽത്തറമേലൊരു
ഭ്രാന്തനിരുന്നു തപസ്സാകുന്നൂ
രാത്രിയിലവിടെത്തേവരുണർന്നാ
ഭ്രാന്തനൊടൊത്തു ചിരിച്ചുറയുന്നൂ.

9

ബുദ്ധപഥം


ഫിലാഡെൽഫിയ നഗരത്തിൽ
മീൻ മണക്കുന്ന ചീനത്തെരുവിൽ
ഫോ ഷൗ ക്ഷേത്രത്തിനുൾത്തളത്തിൽ
ആദ്യമായ് അറിവോടെ
കൈകൂപ്പീ ശ്രീബുദ്ധനെ.
സ്തുതിച്ചു നൂറ്റെട്ടുരു
ഉള്ളത്തിലമിതാഭനെ.
നമസ്കരിച്ചൂ
ജാതിയില്ലാത്ത ധർമ്മത്തിനെ.
തിരുസന്നിധിയെത്താൻ,
ശരണം വിളിച്ചീടാൻ,
ബുദ്ധനെയറിഞ്ഞീടാൻ വൈകിയോ?
നാട്ടിലെയാലിൻ ചോട്ടിൽ
പണ്ടേ ഞാൻ വണങ്ങിയോൻ
ശ്രീ ധർമ്മശാസ്താവയ്യൻ, അപ്പോൾ,
ബുദ്ധന്റെ ചിരി ചൂടി.

കുറിപ്പ് : കേരളത്തിലെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ പലതും ബുദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളായിരുന്നു എന്ന സിദ്ധാന്തമോർക്കുക.